Van pure tot psychedelische pop, op een nog steeds zonnige dag in Denemarken.
Opnieuw een warme dag, maar een paar wolkjes zorgen af en toe voor tijdelijke koelte. Na de idiote hoeveelheid bier tussen Nick Cave en Oasis maar eens rustig aan doen, en de brakheid eraf zwemmen bij het meertje. (Als je niet aan lichaamsbeweging doet, is het uitzicht op natuurschoon trouwens ook de moeite, maar dat terzijde.)
Op het terrein zelf ook een paar leuke niet-muzikale dingen. De rode (of groene) draad van mileu-bewustwording wordt tot in het extreme doorgevoerd – zelfs het reuzenrad wordt door fietskracht aangedreven! Voordat je er zelf in mag, moet je een paar minuten op de pedalen.
Eerst naar de Odeon voor Oh No Ono. Doe een beetje Flaming Lips, Mercury Rev, MGMT en dat soort psychedelische popbandjes in de blender en je hebt ongeveer hoe dit maffe Deense vijftal klinkt. De microfoonstandaards en andere podium-onderdelen zijn helemaal bedekt met planten en de zanger staat in pyjama op het podium. Tweede album Eggs is een van de leukste platen van het jaar, en na een niet heel overtuigende start klinkt het ook live meer dan prima. Mooie en aparte cover van Radiohead’s Weird Fishes.
Daarna nog een staartje van Elbow, in een verbazend lege arena. Is die band hier nog niet bekend of zijn er zo weinig kaarten verkocht? Gezien de (afwezigheid van) drukte bij andere podia zou het wel eens het laatste kunnen zijn; ook een dag eerder bij toch grote namen als Oasis en Nine Inch Nails was het niet moeilijk om het voorste vak in te komen. Elbow heeft zelf hopelijk toch wat nieuwe zieltjes erbij, het bandgeluid klinkt als altijd subliem en bij Newborn lopen de rillingen weer over de rug. Of we de tijd van ons leven hebben, vraagt Guy Garvey. “If you’re not, lie polity.” Waarschijnlijk sprak iedereen de waarheid.
Gogol Bordello zorgde drie jaar geleden voor bizarre taferelen in de arena en is dit jaar last minute ingevlogen om de zieke Lil’ Wayne te vervangen. Het enorme veld voor de Orange is geen probleem voor de besnorde held – binnen no time is iedereen aan het feesten. Door die sfeer en het nog steeds schitterende weer komt een band als I Got You On Tape even verderop niet helemaal over – te donker en te depri voor een dag als vandaag.
Met haar glittermake-up en lange pony lijkt Lily Allen vandaag op Natasha Kahn van Bat for Lashes. De eerste paar nummers zijn nog niet echt overtuigend (zeker niet na de geweldige show van Grace Jones eerder dit weekend) maar Allen heeft er zin in en groeit per nummer in de show. Verrasssende wendingen, zoals het stukje drum ’n bass in Smile, en een hele sterke cover van Britney Spears; Womanizer. Tent gaat daar goed op los, net als op Fuck You en de country-versie van Not Fair. Uiteindelijk toch wel verrassend goed.
Fever Ray was van te voren de niet te missen band, zeker na de overweldigende show eerder dit jaar op Motel Mozaique – iedereen had het achteraf over de imponerende lichtshow met lazerstralen en schemerlampen. Vanavond in de Arena blijft er bar weinig van over – de zang van Karin Andersson is niet te horen en de lichtshow blijft ook achter. Misschien dat het vooraan de moeite was, maar achterin blijft er niets van over.
Bij het Orange-podium heb je daar geen last van. Waar je ook staat, overal heb je goed zicht en geluid – zeker in het donker bij de Pet Shop Boys. Uw verslaggever heeft geen plaat van ze in huis, maar kan bijna alles meezingen – net als de Nederlander hem die er vooral uitziet alsof hij alleen maar naar metal luistert. Aparte visuals, met gentleman Neil Tennant op zang, dansers en danseressen in kubus-achtige pakken en de in spiegeljack gestoken Chris Lowe achter keyboards en overige knoppen. (Heeft iemand die man trouwens wel eens zonder zonnebril gezien?) Bijna twee uur lang veel hits, met al heel snel Go West, waarbij een vol veld massaal meebrult. In de toegift eindelijk persoonlijke favoriet West End Girls. Tijdloos.
Het van te voren veel getipte The Very Best (met een van de bandleden uit Vampire Weekend) werkt daarna niet echt. Dan maar nog even van beukestein bij Deadmau5 en dan is het buiten alweer licht voordat we de tent in rollen.
De mening gegeven op deze pagina is de mening van de auteur. Ze is niet representatief voor de opvatting en mening van muziekagenda.nl en haar medewerkers.
Vul hier je zoek- of trefwoord in om te zoeken naar specifieke informatie.
